“Ik beweeg om andere mensen te bewegen”.

Gil (24) is bewegingskunstenaar, muziekliefhebber en parttime mens. Wat tien jaar geleden begon met zijn eerste dansles in het Hiphophuis, heeft zich inmiddels ontwikkelt tot de titel wereldkampioen.

“Ik begon pas op mijn vijftiende met dansen, heel laat eigenlijk. Ik werd gechanteerd door mijn broer: als ik niet mee zou gaan naar zijn dansles mocht ik een week niet op zijn Xbox. Ik was een nerd dus de keuze was snel gemaakt. Ik danste een uurtje mee en ik wist het gelijk: dit is het man. Sinds die les ben ik nooit meer gestopt. Ik was een verlegen kind, woorden waren beperkt en met beweging kon ik opeens zoveel zeggen. Ik kon nu heel mijn leven uitbeelden in drie minuten. Nu ben ik bewegingskunstenaar en specialiseer ik me in het ontdekken van nieuwe bewegingen. Ik beweeg om mensen te bewegen.”

Ik zit buiten met Gil voor het Hiphophuis. Iedereen die langs loopt groet Gil en spreekt hem goede woorden toe. Ook ik raak geïnspireerd door zijn woorden en vraag me af hoe hij is gekomen tot waar hij nu is. “In 2012 belandde ik in een psychose en daarna ging het eigenlijk bergafwaarts. Ik snapte er niks van. Het enige wat me nog stabiel hield was dansen. Dansen heeft mij geheeld en daar ben ik een jaar later wereldkampioen mee geworden. Muziek is mijn grootste inspiratiebron, ik maak muziek zichtbaar. Ik dans het best op een nummer dat ik nietken, dan laat ik me namelijk lijden. Voor het wereldkampioenschap had ik besloten om voor het eerst niet te trainen. Ik had één album waar ik elke dag naar luisterde, Colours van Culprate. Ik sloot mijzelf op, luisterde naar de muziek en ging in die wereld mee. Toen kwam het wereldkampioenschap, ik stond daar en het kwam er gewoon uit.”
 
null
 

Dansen heeft Gil geheeld en gemaakt tot wie hij nu is. Zijn doel voor nu is om dat door te geven. Hoe doet hij dat, mensen bewegen? “Na mijn kampioenschap belandde ik in een dal. Je hebt je doel bereikt, wat moet je nu? Ik kwam erachter dat mijn doel eigenlijk heel egoïstisch was en wilde iets voor mijn mensen doen, iets meegeven. Toen heb ik Amenti Collective opgezet. Amenti Collective is een kunst collectief dat als missie heeft om bewuste kunst te maken, mensen te triggeren. Dat doen we vooral door te bewegen. We weten dat jongeren niet zo snel naar het theater komen, dus brengen we het theater naar hen toe door video’s te maken. Ook hebben we veel praatsessies met elkaar en vechten we tegelijkertijd voor het emanciperen van Hip-hop als kunstvorm. Hip-hop wordt vaak gestereotypeerd en gezien als een jong kindje. Door onszelf te zijn en onze eigen draai er aan te geven zien mensen dat het ook anders kan, het kan ook artistiek. Het is nog steeds Hip-hop, het is nog steeds urban, maar het is minder standaard. Met Amenti wil ik een platform creëren waar mensen zich vrij kunnen ontwikkelen en bewegen, los van kaders en stigma’s. Er kan geen betere jij zijn dan jijzelf.”

“Als Chips een vriend was, was het die go-to girl. Je kunt haar altijd
connecten en ze heeft altijd gekke pokoes.”