“Ik wil veel reizen met mijn muziek. Zo is het begonnen en zo wil ik het afmaken.”

Rachella Groen (28), voor velen ook wel bekend als Rachel Green, is deejay, maakt muziek, is boeker bij BLiP, curator bij 22tracks en laat tijdens een show vrij weinig van jou of de club over.

‘Ik ben zeven jaar geleden begonnen als deejay en dat doe ik nu nog steeds, alleen is het tot iets uitgegroeid wat ik nu eigenlijk fulltime doe. Bij BLiP werk ik als agent voor internationale en nationale artiesten, vooral in de sound waarin ik zelf ook werk: de wat meer duistere kant van de muziek. Daarnaast is er niet heel veel tijd meer over voor andere dingen.’ Zeven jaar geleden woonde Rachella in Australië. Eenmaal klaar met school, wilde ze op haar twintigste weg. Goede keus: het begin van een carrière wachtte haar op in een club in Sydney. ‘Toen we aankwamen in Sydney beviel dat eigenlijk zo goed dat we daar een half jaar zijn gebleven en in dat half jaar kreeg ik de kans om plaatjes te draaien. Ik had zo veel cd’s gebrand omdat we veel in de auto zaten en op een gegeven moment mocht ik die ook in een discotheek draaien. Eerst alleen op de woensdagen, maar al snel kwamen de donder- en vrijdagen daar ook bij. Ik maakte zoveel uren dat ik ook meer muziek nodig had. Soms zat ik tot vier uur ’s nachts in een internetcafé om liedjes te downloaden. Ik leerde mezelf kennen, putte en daagde mezelf uit en dat vond ik zo tof dat ik er eigenlijk nooit meer mee ben gestopt.’

“Ik wil veel reizen met mijn muziek. Zo is het begonnen en zo wil ik het afmaken.”

Hoe onderscheid je jezelf van de rest?
‘Ik denk dat dat gewoon smaak-wise tot stand is gekomen. Ik vind dingen heel snel ‘plat’ waardoor ik weg blijf bij de hele commerciële tak van de muziek. Soms zit er wel iets tofs tussen wat ik kan waarderen, alleen ben ik gewoon erg kritisch. Ik filter en er blijft dan weinig over, dus ik moet veel zoeken wil ik een hele set kunnen bouwen die ik echt tof vind. Ik draai eigenwijs en neem af en toe een risico als ik een plaat heel vet vind. Als ik achter mijn muziek sta, durf ik ook risico’s te nemen.’

 

 
Alsof Rachel nog niet genoeg doet, gaat ze binnenkort ook haar eigen muziek produceren. Volgens Rachel is het nog wat fragiel en ligt het persoonlijk. Is dat een struikelpunt? ‘Ik moet nog veel leren en er is veel dat ik nog niet weet of beheers. Dat is vooral een frustratie omdat je dus wel iets in je hoofd hebt, maar als je het niet meteen kunt opschrijven of uitwerken dan blokkeert dat het creatieve proces. Het kost mij gewoon heel veel tijd om iets te maken en dat is inderdaad een struikelpunt. Het is wel iets waar ik veel moeite in steek dus ik denk dat het een kwestie van tijd is. Ook wil ik wil nog heel veel reizen met mijn muziek, zo is het begonnen en zo wil ik het ook afmaken.’

“Chips is de vriend die ik in zou maken met air hockey en met mij de moshpit ingaat.”