“Ik ben zelf eigenlijk nog een groot kind”

Anna (25) is een geboren en getogen Rotterdammer. Alhoewel ze ons drie jaar heeft verlaten om te studeren en stage te lopen in Genève en Shanghai, is zij weer neer gestreken in Rotterdam om haar passie te verwezenlijken. En met succes.‘Anna Kidswear bestond vorige week precies één jaar, en dat is eigenlijk wel een hoogtepunt. Ik had er namelijk geen verwachtingen van. Nu heb ik binnen een jaar drie winkels die mijn kleding verkopen, waaronder GROOS, dat stijgt boven mijn verwachtingen.’ De kleding die Anna ontwerpt is vrolijk, kleurrijk en dynamisch. Karakteristieken die ik in haar terug zie tijdens ons gesprek. Ik vraag mij af wat haar inspireert als zij aan haar kleding werkt.

‘Beeldende kunst en architectuur inspireren mij enorm. Dat zie je ook goed terug aan mijn kleding: veel geometrische vormen, kleurgebruik en vlakverdeling. Mijn vorige collectie was geïnspireerd op constructief kinderspeelgoed zoals LEGO en de Russische kunstenaar Kazimir Malevitsj. Ik zou mijn kleding niet zozeer als high fashion omschrijven. Het is belangrijk dat het draagbaar is, je bent tenslotte nog een kind. Ik ben een zeer positief ingesteld persoon en ik denk dat de meeste kids dat ook zijn. Ik ben zelf eigenlijk nog een groot kind. Het leven is een feestje en dat wil ik laten zien in mijn kleding. Tegenwoordig zie je veel kinderkleding die eigenlijk hetzelfde is als kleding voor volwassenen, terwijl ik het juist belangrijk vind dat een kind kind kan zijn. Kwaliteit is tevens ook een belangrijk aspect. Kinderen spelen veel dus het moet sterk zijn en de stof zacht. Ik betrek kinderen veel bij het ontwerpproces. We kijken samen naar wat ze leuk vinden en ik laat ze kleuren en stoffen zien. Vanuit die visie maak ik een ontwerp.’

 

 

Ik heb bewondering voor Anna als ik kijk wat zij in een jaar bereikt heeft. Ze is vastberaden en ambitieus. Ook is ze een dromer, maar wel eentje die ze ook verwezenlijkt. Wat zijn de doelen voor Anna en Anna Kidswear?

‘Ik ben in 2015 afgestudeerd aan de Willem de Kooning Academie en ik wil eigenlijk voortborduren op mijn afstudeerproject van toentertijd. Wat mij frustreerde was dat mijn oppaskids eigenlijk alleen maar achter hun iPad zaten, bezig waren met schermen en niet meer met hun fantasie en creativiteit. Voor mijn afstudeerproject heb ik interactieve kleding met elektronica en sensoren erin ontworpen. Sensoren die de fantasie van kinderen weer zouden prikkelen. Door middel van geluid, licht en vibratie krijgen de kinderen een trigger om hun fantasie te gebruiken. Dit zou ik graag willen doorzetten, alleen staat het nu nog in de kinderschoenen. De draadjes breken bijvoorbeeld snel af, of kunnen nog niet nat worden. De technische kant dus. Het lijkt me tof om voor dat technische aspect met Philips, Google of een kinderspeelgoed bedrijf samen te werken.’

Wat led je, om dat te realiseren?

‘Ik ben bang om fouten te maken, en kan ook best verlegen zijn, net als een kind.Brutalen hebben de halve wereld, en dat ben ik niet. Maar goed, dit is voor mij ook pas de eerste keer. Ik heb nog alle tijd. Met mijn afstudeercollectie wil ik een statement maken. Kinderen worden gewoon minder creatief en fantasievol door de passieve technologie en elektronica van nu. Ik denk dat we juist moeten investeren in de fantasie en creativiteit van kinderen, zij zijn tenslotte de toekomst. Hoe zullen ze anders in staat zijn tot het ontwikkelen van creatieve, innovatieve en duurzame oplossingen voor problemen later in de toekomst? We moeten creatief blijven denken, dan komt het wel goed.’

“Als Chips een vriend was, zou hij niet oordelen om wie ik ben of wat ik doe. Ik zou mijzelf bij hem kunnen zijn.”

www.annakidswear.nl