“Ik zie altijd het goede in mensen.”

Het is een graad of vijf dus Kanea (18) en ik besluiten om neer te ploffen voor een grote mok warme chocolademelk. Kanea is net geland uit Miami, waar ze momenteel studeert. Voor de feestdagen is ze bij haar familie in Nederland en gelukkig had ze nog een gaatje vrij. Kanea heeft een dromerige blik in haar ogen en een enorm bos krullen, die tijdens ons gesprek rond haar gezicht dansen. Ik heb al veel over de jonge Kanea gehoord en ben benieuwd naar haar verhaal.

‘Ik ben pas drie maanden in Miami en ik merk nu al dat mijn Nederlands achteruit gaat. Ik droom en denk zelfs in het Engels nu,’ zegt ze lachend. Ik bespeur inderdaad ergens een Amerikaans accent en vraag haar hoe ze in Miami terecht is gekomen.‘Na de Theater Havo stond ik voor de keus om in Nederland te blijven en voor een opleiding te kiezen waar ik meer zekerheid in heb, zoals bijvoorbeeld schrijven, of een sprong in het diepe te nemen en audities doen in het buitenland. Dat laatste heb ik gedaan en nu studeer ik aan de New York Film Academy. Daar word ik opgeleid tot actrice, maar leer ik ook mijn eigen scripts te schrijven.’

 

 

De New York Film Acedemy Academy heeft meerdere campussen versreid over Amerika en Engeland. Tijdens de auditie periode kun je dus voor meerdere campussen worden toegelaten. Kanea werd met haar auditie tot bijna alle campussen toegelaten, maar heeft uiteindelijk voor Miami gekozen en ik ben benieuwd waarom.

‘De stad Miami heeft veel Dominicaanse invloeden en er zijn dan ook veel mensen uit de Dominicaanse Republiek en Zuid Colombia. Heel veel Latina actrices zitten bijvoorbeeld op de Miami Campus, omdat de New York Film Academy hun meer ziet groeien in Miami in plaats van Los Angeles. Ze kijken heel goed naar je uiterlijk en wat voor persoon je bent. De jury kijkt goed welke campus het best bij jou past en welke filmdirectors er in welke stad zitten. Je mag bijvoorbeeld ook je uiterlijk niet te veel veranderen na je auditie, interessant is dat. Bij jongens is dat veel minder. Ik heb bijvoorbeeld een jongen in mijn klas die er elke week totaal anders uit ziet. Wij als actrices mogen dat niet doen. Persoonlijk vind ik dat niet erg omdat ik helemaal oké ben met mijn uiterlijk. Aan de andere kant vind ik het raar, maar dat is wel hoe het gaat in de castingwereld. Verder woont mijn stiefbroer in Florida, dus ik vond het fijn om in ieder geval één iemand dicht bij mij te hebben voor mijn eerste keer in Amerika.’

Haar toelating tot de New York Film Academy omschrijft ze zelf als een van de mooiste momenten uit haar leven. Het ging van een droom, naar een stappenplan om het daadwerkelijk waar te maken. Ik vraag haar of de school voldoet aan haar verwachtingen en haar eerste antwoord is eigenlijk een “uhm..”

‘Ik ben nu drie maanden bezig en op zich voldoet het zeker aan mijn verwachtingen, maar het is mega intens, fysiek en mentaal. Ik heb soms dagen van negen tot negen en er is bijna geen les waar niemand huilt.’

Zijn dat dan tranen van geluk, spanning, druk of overweldiging?

‘Niet van geluk. Ik zit met tien andere mensen in de klas en we moeten vaak zelf scenes uitkiezen. Wanneer je zelf een scene uitkiest brengt die scene dus al iets in je naar boven, soms zonder dat je het weet. Een van onze docenten is Mark Mocahbee, die zelf ook veel films heeft gemaakt, en vraagt altijd als eerste: “Why did you pick this monologue?” Sommige mensen komen met antwoorden als: “Ik weet het niet, ik vond de film wel leuk.” “Het personage heeft het erover dat zij niet zo goed is als haar familieleden, heb jij je ooit zo gevoeld?” Die vragen gaan dieper en dieper en hij breekt je eigenlijk eerst helemaal af met als doel je daarna op te bouwen, snap je? Die breakdown is altijd pijnlijk, maar daarna zie je dat die scene zoveel vooruit gaat. Daar groei je van. Niet alleen als actrice, maar ook als mens.’

Kanea heeft een dromerige blik en de wereld ligt aan haar voeten. Ze is vriendelijk, bescheiden, heeft een open mind en lijkt onbezorgd in de wereld te staan. Misschien hoort dat onbezorgde bij haar leeftijd maar ik merk dat ik er jaloers op ben. Ze vertelt dat die eigenschap ook een struikelblok kan zijn.

‘Ik zie altijd het goede in mensen en heb al gauw vertrouwen in mensen. Zelf vind ik dat een mooie eigenschap, maar in de filmwereld is dat niet iets goeds om te hebben, dat is gewoon een harde wereld. Ik weet niet of het een slechte eigenschap is, maar in deze wereld in ieder geval geen handige.’

De opleiding die Kanea volgt duurt drie jaar. Haar plan is om het eerste jaar in Miami te blijven en de daarop volgende twee jaar naar de campus in Los Angeles te verhuizen.

‘Waar ik nu woon in Miami zijn er wel wat audities, maar heel veel audities zijn alleen voor Latina’s of zijn Spaans gesproken. Ook heel veel reclames zijn hier in het Spaans dus dan vallen er voor mij al heel veel dingen af. Als ik naar L.A. verhuis wil ik daar veel audities doen. Mijn school heeft de regel dat als je een grote klus aangeboden krijgt, je een pauze mag nemen tijdens de opleiding. Wanneer ik in L.A. ben wil ik op zoek gaan naar een agent die geschikte audities voor mij kan zoeken. Ik hoop dus eigenlijk dat ik niet pas na mijn opleiding kan werken als actrice, maar in die drie jaar al aan de slag kan. Daarna? Misschien blijf ik in Amerika wonen en misschien kom ik terug naar Nederland. Ik houd niet echt van dingen plannen, ik zie wel wat er op mijn pad komt.’

“Als Chips een vriend was, zou hij voor alles en iedereen opkomen en een verwelkomend persoon zijn.”